"Ik wil niet meer leven" Het verlangen achter deze gedachte

September is de internationale maand voor bewustzijn rondom zelfdoding. Een onderwerp waar ik me mee verbonden voel omdat ik veel werk met mensen die de gedachtes wel eens voorbij horen komen. Gedachten die voortkomen uit eenzaamheid, neerslachtigheid, burn-out zijn, depressie. "Ik wil niet meer leven."? En achter: "Kon ik maar gewoon even verdwijnen." en "Wat als ik er niet meer ben?" En in plaats van de gedachten verkeerd te maken en weg te duwen, heb ik in de loop van mijn leven en in mijn praktijk geleerd om de gedachte serieus te nemen. Als een signaal van onvrede met het leven. Een verlangen naar rust, liefde en verbondenheid. We zijn oneindige wezens in een tijd waarin we vergeten zijn wie we zijn, wat we zijn en wat we hier komen doen. En de meesten van ons hebben een set gereedschappen meegekregen van thuis en school waar we niet mee uit de voeten kunnen. Gereedschap van honderd jaar geleden, 1000 jaar en soms zelfs nog wel 100.000 jaar geleden. In dit blog lees je mijn persoonlijke verhaal en geef ik je mijn inzichten door. Voor meer bewustzijn, misschien wel herkenning en inspiratie.



Geloofssystemen

Depressie komt voort uit het geloof in afgescheiden zijn. Je gelooft dat je een lichaam bent dat je voort moet slepen, taken moet doen die al je energie en tijd gebruiken en dat al jouw jij hier allemaal niets mee te maken heeft. Het leven voelt leeg en zwaar en vreugdeloos.

En alle geloofssystemen houden je op deze plek. Want je gelooft dat je alleen bent en dat je het alleen te doen hebt. Je kijkt om je heen en ziet hoe iedereen zijn leven doet en als jij jouw leven ook zo doet, werkt het niet voor jou. En dan geloof je dan dat er iets mis is met jou. En wat doe jij als je gelooft dat jij verkeerd bent? Ga je harder werken? Ga je nog meer zorgen voor anderen? Ga je meer geven? Ga je mopperen over de maatschappij of de mensen die je om je heen hebt? Of verstop je je juist?


Jaloezie en verlangen

Ik herinner me verschillende momenten in toen ik een jaar of zestien was, dat ik verkeersongelukken bedacht. Als ik nu doorrijd en onder die auto kom, welke aandacht en liefde levert mij dat op? Als ik hier vanaf val, en mijn been of zoiets breek... Maar ik maakte deze ideeën dit nooit waar. En keek ook niet verder naar het verlangen achter deze gedachten.

Toen ik een jaar of 33 was zat ik bij mijn moeder op de kamer in de kliniek waar ze net geopereerd was aan haar knie. Ze moest er een weekje blijven en rust houden en al haar energie richten op herstel en revalidatie. En ik merkte bij mij de gedachte op: "Ik wou dat ik daar lag." Ik was jaloers op mijn moeder. Dat ze een reden had om niks te moeten en voor zichzelf te zorgen.

Holy shit! Moet ik dan eerst mijn lichaam kapot laten gaan voordat ik dan eindelijk niks hoef en voor mezelf mag zorgen? WHY!?!?!?!

Ik had inmiddels al het een en ander aan persoonlijke ontwikkeling gedaan om deze jaloezie, deze gedachte en het verlangen daarachter verder te onderzoeken. Ik was moe. Van alles wat "moest" in mijn leven. Van mijn relatie en alles wat ik geloofde dat ik daarin moest zijn. Van mijn kinderen en de zorg dragen die ik in mijn eentje dacht te moeten dragen. Van mijn werk waar ik dacht alles te moeten kunnen en doen wat er te doen en te kunnen was. Ik was leeg en verlangde naar niks, naar in bed met de gordijnen dicht. Dus dat deed ik. Na een goed gesprek met mijn partner: Ik wilde even niets... En dan pas doen vanuit dat niets. Want vanuit dat niets kwam de beweging van mijn zelf.

Het is een hele reis geweest, ik ben nu 41. En als ik zo terugkijk, kan ik zeggen dat ik mijn leven nu echt zelf leef! Ik heb dit gecreëerd, dus als ik ergens niet blij mee ben, dan kan ik daar iets aan doen. Ik ben weer deel van mijn leven. Ik ben niet verkeerd, ik ben anders: Ik ben ik. En ik hoef mijn leven niet te doen zoals het grootste deel van de mensen doen, zoals mijn ouders het doen, zoals me op school is verteld hoe het moet, zoals de media het voorspiegelen.


All of life comes to me with ease, joy and glory

Ik kies voor ease, joy en glory. Elke dag weer opnieuw. En als het een dag of een moment van de dag niet gelukt is? Er komt elke keer een nieuw moment om weer nieuwe keuzes te maken. Keuzes die me meer ease, joy and glory brengen.

Deze mantra komt van Access Consciousness© en brengt mij zoveel meer ruimte. Het helpt me anders in het leven te staan. Ik zeg het zo vaak als ik maar kan, elke dag. Ik kan het je van harte aanbevelen ook te gebruiken! Ik gun het jou ook, meer ease, joy and glory in jouw leven.

Als dat ook jouw verlangen is: Wat is er voor nodig om dat in je leven te kunnen creëren en te ontvangen? Wat staat je nog in de weg?

Welke gedachten heb je, die jou de weg wijzen naar meer ease, joy and glory? Welke pijn ervaar je, die je vertellen dat de keuzes die je tot nu toe gemaakt hebt, niets met jou wezenlijke zelf te maken hebben? Hoe breng je meer van jou in jouw leven?


Wil je hier graag begeleiding in, of ken je iemand die hier hulp in kan gebruiken? Je mag me vrijblijvend bellen voor de mogelijkheden die er voor jou beschikbaar zijn. In de maand september geef ik je een gratis sessie, als je je depressieve gedachtes, gevoelens en emoties wilt onderzoeken. Laat ook in alle andere maanden, geld niet de hoofdreden zijn om te blijven rondlopen met deze zwaarte. Voel je vrij om dit blog te delen voor wie dit een bijdrage kan zijn.






41 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven